เมื่อคืนดูรายการทีวี แล้วรู้สึกถึงความอัพยศ ที่รัฐมนตรีต่างประเทศกล้าที่พูดว่า "น่าจะเป็นผลงานชิ้นโบว์แดงของเขา" ที่สามารถเจรจากับเขมรลงตัว  ฟังผิวเผินแบบชาวบ้าน ๆ อาจจะใช่  แต่หากพิจาณาให้ดีแล้ว "นี่เป็นการสูญเสียแผ่นดินครั้งที่ 2 แน่ ๆ แล้ว" 

เขาไม่รู้เลยในเรื่องหลักของกฏหมายระหว่างประเทศ การที่ไปยอมรับการเขียนแผนที่โดยกัมพูชา โดยที่ไม่มีคำไหนเลยที่บอกว่า ยึดตามมติคณะรัฐมนตรี 2505  หรือแม้แต่จะบอกก็ช่างเถอะ การที่ยอมรับแผนที่ที่ทำโดยกัมพูชา โดยไม่ใช่การจัดทำร่วม แม้เขาจะแก้ไขตามที่คุณนพดลบอก ฉไนเลยจะยอมรับได้  การที่ได้ดินแดนเท่านั้นเท่านี้ แม้จะได้เพิ่ม ก็อย่าไปดีใจนะ คุณนพดลลืมหลักการอย่างหนึ่งที่ไทยเคยแพ้ในเวทีกฏหมายโลกมาแล้ว  ก็คือการไม่มีหลักฐานกฏเกณฑ์ที่ยืนยันในความถูกต้อง สิ่งเดียวที่จะยอมรับได้ไม่ว่าจะเขียนอะไรต้องระบุไว้ในหลักฐานเลยเรื่องมติคณะรัฐมนตรี 2505

วันนี้เขาบอกว่าเราได้มากกว่า สิ่งที่มติรัฐมนตรี 2505 ได้กล่าวไว้  แม้เขมรจะแก้ไขแผนที่ก็ตาม แต่เขมรไม่ได้ยอมรับในมติของคณะรัฐมนตรี ปี 2505 เลย แล้วอย่าลืมว่ายังมีพื้นที่พิพาทอีก หากรัฐบาลยังจับประเด็นหลักเกณฑ์ที่ยึดถือได้ไม่แน่นแถมยังรวนเร ไปยอมรับแผนที่ที่เขมรร่างและแก้ไข กรณีพิพาทก็คงไม่พ้น ต้องเสียเปรียบอย่างแน่นอน